സമിയുടെ ലോകം

കേട്ടറിഞ്ഞ ഓണം

2007-08-18T17:48:00.000+04:00

'പൂക്കളം,സദ്യ,നാട്ടിലെ ഓണം...എന്ത് രസമായിരുന്നൂല്ലേ?ഇവര്‍ക്കൊന്നും ഓര്‍മ്മകള്‍പോലുമില്ല..ഈ ഫ്ലാറ്റിലെ വീര്‍പ്പുമുട്ടലുകള്‍ മാത്രം..നമ്മുടെ ആ കാലം..'വീഡിയോ ഗേമിന്‍‌റെ ഇടയിലും അതു പറഞ്ഞ അങ്കിളിനെ വെറുതെ നോക്കി..നാട്,വീട്,ഭക്ഷണം,സംസ്കാരം,ഭാഷ....എന്തിനെക്കുറിച്ചും ഇത്തരം പറച്ചിലുകള്‍ പുത്തരിയായിരുന്നില്ല...നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വ്യാകുലപ്പെടുന്ന പ്രവാസികള്‍,മക്കള്‍ക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നതും ആ കണക്കു തന്നെയാണ്...
'മാവേലി നാടു വാണീടും കാലം' എന്നു തുടങ്ങുന്ന കവിത പഠിക്കുന്നത് ഒന്നിലോ രണ്ടിലോ ആണ്...ഓണത്തെക്കുറിച്ചാദ്യമായി അറിയുന്നതും അപ്പോഴാണ്..മലയാളപ്രക്ഷേപണങ്ങള്‍,സ്റ്റേജ് ഷോകളൊന്നുമില്ലാത്തതാവാം അതിനുമുമ്പ് കേള്‍ക്കാതിരുന്നത്...വീട്ടിലും ആഘോഷമുണ്ടായിരുന്നില്ല..
ഓണത്തെക്കുറിച്ചറിഞ്ഞതിനു ശേഷം മനസ്സ് നിറയെ സംശയങ്ങളായിരുന്നു..മാവേലി എപ്പോഴാ വര്വാ?രാവിലെയോ വൈകീട്ടോ?ചിത്രത്തിലെ പോലെ ഷര്‍ട്ടിടാതെ വന്നാല്‍ എല്ലാരും കളിയാക്കില്ലേ?ഞങ്ങളും കേരളീയരല്ലേ,പിന്നെന്താ മാവേലി ഇവിടെ വരാത്തത്?ഞങ്ങടെ ക്ഷേമത്തെക്കുറിച്ചെന്താ മാവേലിക്ക് ഒരു ചിന്തയുമില്ലാത്തത്?മാവേലി വണ്ടിയില്‍ കയറുമോ?നടന്നു വരുമ്പോ മഴ നനയാതിരിക്കുവാന്‍ ഓലക്കുട മതിയാവുമോ?
മറ്റൊരു സംശയം ഓണസദ്യയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു..ഇലയില്‍ ചോറുണ്ണുന്നതെങ്ങനെ?കറികള്‍ ഒഴിക്കുമ്പോള്‍ ഇലയ്ക്കു പുറത്ത് പോകില്ലേ?എന്തിനാ ഒരുപാട് കറികള്‍...മൂന്നോ നാലോ മതിയാവില്ലേ?പൂക്കളത്തെക്കുറിച്ചുമുണ്ടായിരുന്നു സംശയങ്ങള്‍...മുറ്റമില്ലാത്തവര്‍,ഫ്ലാറ്റില്‍ താമസിക്കുന്നവര്‍ എവിടെയാ പൂക്കളമിടുന്നത്?കാറ്റ് വന്നാല്‍ പൂക്കളം കേട് വരില്ലേ?സംശയങ്ങളുടെ പട്ടിക ഇനിയുമൊരുപാട് നീളും...ഒരിക്കലും ആരോടും ചോദിക്കാന്‍ ധൈര്യപ്പെടാത്ത സംശയങ്ങള്‍..
ആദ്യമായി പൂക്കളം കാണുന്നതും സദ്യ ഉണ്ണുന്നതും ഇന്ത്യന്‍ അസോസിയേഷന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ നടന്ന് ചടങ്ങിലാണ്..പിന്നെപ്പിന്നെ ഓണത്തിന് മത്സരങ്ങളും അഘോഷങ്ങളും കൂടിക്കൂടി വന്നു..സംഘടനകളുടെ എണ്ണം കൂടിയതിന്റെ ഗുണങ്ങ[?]ളിലൊന്ന്...പലപ്പോഴും ഈ ആഘോഷങ്ങള്‍ കാശിനെച്ചൊല്ലി പിരിയുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്..മാവേലി ഇങ്ങോട്ട് വരാത്തത് ഭാഗ്യം എന്നു കരുതാറുണ്ട്...എല്ലാ ആഘോഷങ്ങളെപ്പോലെ ഓണവും പണം കൊഴുപ്പിക്കാനുള്ള മറ്റൊരു മാര്‍ഗ്ഗമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു...
വികലമായ ഓര്‍മ്മകള്‍ പ്രവാസിക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കുന്ന ‘സംസ്കാരം’ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി അംഗീകരിച്ച നമുക്ക് പറയാം ‘ഞങ്ങടെ കാലത്ത് ലോകത്ത് ഒരുപാട് നന്മകളുണ്ടായിരുന്നു..നിങ്ങക്കൊന്നും ആ ഭാഗ്യമില്ല..’

ആ കണ്ണുകളിലെന്തായിരുന്നു?

2007-04-22T11:30:00.000+04:00

അയാള്‍ സോഫയില്‍ വന്നിരുന്നപ്പോള്‍ പതിവു പോലെ അവള്‍ ജോലിയില്‍ മുഴുകി........മേലുദ്യോഗസ്ഥന്റെ സര്‍ട്ടിഫിക്കേറ്റില്ലാതെ പ്രൊമോഷന്‍ കിട്ടില്ലല്ലോ...ജോലിയില്‍ പ്രവേശിച്ച നാള്‍ മുതല്‍ കാണുന്നതാണ്...റിസപ്ഷനിലെ സോഫയിലിരുന്ന് അയാളാരോടൊക്കെ കൊഞ്ചുന്നത്.............അതായിരിക്കാം അയാളെ ഒരിക്കലും ബഹുമാനിക്കാന്‍ തോന്നാതിരുന്നത്........എപ്പോഴാണെന്നറിയില്ല ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങിയത്.....പക്ഷെ ആ കണ്ടെത്തല്‍ അവളെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു....ഫോണിലൂടെ കൊച്ചുവര്‍ത്തമാനം പറയുമ്പോഴും അയാളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഒരു തരം ശൂന്യതയുണ്ടായിരുന്നു......ഒളിക്കണ്ണിട്ട് മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം അത് കാണാനാകുമായിരുന്നു...സ്ഥാനക്കയറ്റം കിട്ടി ഓഫീസിനകത്ത് സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചപ്പോഴാണ് ആ കണ്ണുകള്‍ കൂടുതലായി അവളെയലട്ടാന്‍ തുടങ്ങിയത്.... നിര്‍വചിക്കാനാവാത്ത ആ കണ്ണുകളുടെ അടിമയായതെപ്പോഴാണെന്നോര്‍ക്കുന്നില്ല....ലോകത്തുള്ള സര്‍വ്വ ഐശ്വര്യങ്ങളും സ്വായത്തമാക്കിയ അയാളുടെ കണ്ണുകളുടെ നിഗൂഢത അവളുടെ പ്രശ്നമായി മാറിയതും അവളറിയാതെയാണ്....
ഓഫിസിലെ ടെന്‍ഷനുകളിലും തമാശകിള്‍ക്കിടയിലും ആ കണ്ണുകളെ അവള്‍ വിടാതെ പിന്തുടര്‍ന്നു.... പിന്നീടെപ്പോഴോ ആ ബന്ധം പ്രണയ[?]മാ‍യി മാറിയപ്പോഴും അവളറിഞ്ഞു....ആ നിര്‍വികാരത....പ്രണയലഹരിയുടെ ഉത്തുംഗതയിലെത്തിയപ്പോഴും അവള്‍ കണ്ടത് ആ കണ്ണുകളിലെ തണുപ്പിനേയാണ്.....പാര്‍ക്കുകളില്‍,തിയറ്ററുകളില്‍.....ഇണക്കുരുവികളെപ്പോലെ പാറി നടക്കുമ്പോഴും....ആ കണ്ണുകള്‍...
എണ്ണമറ്റ സ്ത്രീകളെ പ്രാപിച്ചപ്പോഴും അയാളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഇതേ തണുപ്പായിരിക്കുമോ?അതറിയാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമാണവള്‍ അയാളുടെ മുന്നില്‍ വസ്ത്രമുരിഞ്ഞത്.......ഒരിക്കല്‍ കാമുകന്‍ കവര്‍ന്നെടുത്ത കന്യാകത്വം വീണ്ടും നഷ്ടപ്പെടുത്തുമ്പോഴവള്‍ക്ക് വിഷമമില്ലായിരുന്നു.....തന്റെ ചോദ്യത്തിനുത്തരം ലഭിക്കുമെങ്കില്‍...... ആത്മവിശ്വാസം വെറുതെയായിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ അവള്‍ക്ക് നിമിഷങ്ങള്‍ മതിയായിരുന്നു....അയാളോട് ഇക്കാര്യം ചോദിച്ചത് ഉത്തരം കിട്ടാനുള്ള തിടുക്കം കൊണ്ടായിരുന്നു.....അനുഭവങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനമായിരിക്കാം .....ആ മറുപടി മനസ്സില്‍ നീറിക്കൊണ്ടിരുന്നു........
സ്വാന്തനമേകാന്‍ സമ്മതിക്കാതെ,എല്ലാരെയും സമാധാനിപ്പിക്കുന്ന......എന്തും നേടാന്‍ കരുത്ത് നല്‍കുന്ന .....എന്തു വന്നാലും നേരിടാനുള്ള കരുത്തുള്ള അയാളുടെ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷണമായ വികാരത്തിന്റെ പേരെന്തായിരിക്കാം?
അന്വേഷണത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഘട്ടത്തില്‍ അയാള്‍ പറയുമായിരിക്കും....അല്ലെങ്കില്‍ അവള്‍ തിരിച്ചറിയുമായിരിക്കും.....

ഇ

2007-04-18T08:27:00.000+04:00

[മിഥ്യ]
ഇ-താ
നന്മയുടെ മേച്ചില്‍പ്പുറം
സ്നേഹ-വിചാരങ്ങളുടെ നിലവറ
വിശ്വാസമര്‍പ്പിച്ചവര്‍ക്ക്
ഇ-താ

[സത്യം]
ഇ-തീ
തിന്മയുടെ വിഹാരകേന്ദ്രം
കളങ്കപ്പെടുന്ന വികാരങ്ങള്‍
മായയിലേക്ക് ചേക്കേറുന്ന അടുപ്പങ്ങള്‍
വിശ്വാസമര്‍പ്പിച്ചവര്‍ക്ക്
ഇ-തീ

[മിഥ്യയെന്ന സത്യം]
ഇ-തന്നു
സമ്മിശ്രമായ നന്മതിന്മകള്‍
സ്നേഹസദാചാരവികാരവിചാരങ്ങള്‍
വേര്‍ത്തിരിക്കാനനേകം ബന്ധങ്ങള്‍
വിശ്വാസമര്‍പ്പിച്ചവര്‍ക്ക്
ഇ-തന്നു

വരികള്‍

2007-03-23T22:29:00.000+04:00

ഏഴുവരി

പറയാത്ത വാക്കുകളിലും,
തുളുമ്പാത്ത കണ്ണുനീരിലുമുണ്ട്
തലോടാത്ത കൈകളിലും,
സ്പര്‍ശിക്കാത്ത ചുണ്ടുകളിലുമുണ്ട്
അറിയാത്ത ശ്വാസങ്ങളിലും,
തേങ്ങാത്ത ഹൃദയത്തിലുമുണ്ട്
അറിയാതെ വരുന്ന ഒരുള്‍വിളി....

അഞ്ചുവരി

സ്ക്രീനില്‍ നിന്ന് വീട്ടിലേക്കും,
കാമുകിയില്‍നിന്ന് ഭാര്യയിലേക്കും,
സൌഹൃദങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഏകാന്തതയിലേക്കും,
താണ്ടിത്തീര്‍ക്കാനാവാത്ത ദൂരമുണ്ട്....
മായയില്‍ നിന്ന് യാത്ഥാര്‍ത്യത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം.......

മൂന്നു വരി

ഹൃദയമേ,
നീ ജീവിതത്തിന്റെ ഘടികാരമോ?
അതോ,മരണത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുകാരനോ?

ഒറ്റവരി

മനസ്സിലാക്കാനാവാത്തത് പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കാനാവില്ല....

മൂന്നു നുറുങ്ങു കവിതകള്‍

2007-03-07T10:13:00.000+04:00

ആഗ്രഹം

വെള്ളത്തിലൊരു വര
വെളിച്ചം ഒരു കൈപിടി
മേഘത്തിനൊരു നുള്ള്
മണല്‍തരിയുടെ കണക്കെടുപ്പ്
നക്ഷത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം
ആഗ്രഹങ്ങള്‍ ബാക്കിയാണ്....

നീ....

സ്നേഹിക്കുന്നു,
എന്റെ നിറിഞ്ഞ മനസ്സിനെ
നീ
വെറുക്കുന്നു,
കഴിഞ്ഞുപോയൊരു അദ്ധ്യായം
നീ
അറിഞ്ഞു,
സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ പര്യായം
നീ
ചിന്തിച്ചു,
ജീവിതത്തില്‍ അനാവശ്യം
നീ
പറഞ്ഞു,
കുതിര്‍ന്ന കണ്ണുകള്‍ കണ്ടില്ല
നീ
അറിയാമോ,
എനിക്കെല്ലാമായിരുന്നു
നീ

വെറുതെ....

സംസാരിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍...
കാത്തിരിപ്പില്‍ നിരാശയായിരുന്നു...
പിന്നെയത് നിസ്സംഃഗതയായി...
ഇപ്പോള്‍ പ്രതീക്ഷയാണ്...
വെറുതെ....

പ്രതീക്ഷകള്‍ക്ക് വകയില്ലാതാവുമ്പോള്‍
സ്വപ്നങ്ങളെ കൂട്ടുപിടിക്കുന്നു..
സ്വപ്നങ്ങളില്ലാതാവുമ്പോള്‍
പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു...
വെറുതെ...

കൊലപാതകം

2007-03-01T11:26:00.000+04:00

പിച്ച വെച്ചു നടക്കുന്നേരം
മൂത്രത്തില്‍ മുക്കിയാണാരംഭിച്ചത്...
ഉറുമ്പുകളായിരുന്നു ആദ്യ ഇര.....
തേരട്ട,മണ്ണിര....
അങ്ങനെ പലതിനേയും കൊന്നു....
തലയിലെ പേനുകളെ കൊല്ലുമ്പോള്‍
ചിരി അഹങ്കാരത്തിന്റേതായിരുന്നു....
കൌമാരത്തില്‍ പ്രേമിച്ചു കൊന്നു പലരേയും....
ഉള്ളിലെ പക തീര്‍ത്ത് ഭര്‍ത്താവിനെയും കൊന്നു....
മുന്നാത്മാക്കളെ നാലു പ്രാവശ്യം കൊന്നു..
ഇതിലൊന്നും മതി വരാതെ
ഞാന്‍ എന്നെത്തന്നെ കൊന്നു...........
എന്നിട്ടും.........മതി വരുന്നില്ല...
എനിക്ക് കൊല്ലണം......

വിടില്ല....നിങ്ങളെ.....

2007-01-03T15:11:00.000+04:00

ചോരയുടെ ഗന്ധം ശ്വസിച്ച
ബോംബുകള്‍ ഭക്ഷിച്ച
തോക്കിന്റെ താരാട്ട് കേട്ട
ബാല്യകാലം മറക്കാനാവില്ല
അസ്ഥിക്കല്ലിളകുംവരെ
ചവണക്കല്ലുകളെറിഞ്ഞെങ്കിലും
ഞങ്ങള്‍ പ്രതിരോധിക്കും
മണ്ണിന്നായി സമരത്തിനിറങ്ങും
ബാഗ്ദാദിന്റെ മക്കള്‍....

മൂന്നു നുറുങ്ങു കഥകള്‍

2006-11-19T09:34:00.000+04:00

വിശ്വാസം
കഴിഞ്ഞ മുപ്പത്തിയേഴ് വര്‍ഷമായി അയാള്‍ രാവിലെ എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത് ‘ഇന്ന് താന്‍ തൂക്കിലേറ്റപ്പെടും‘എന്ന വിശ്വാസത്തിലായിരുന്നു....നാളെയും അയാള്‍ എഴുന്നേല്‍ക്കും.......ഇതേ വിശ്വാസവുമായി..

സംഭാഷണം
“നിങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ നല്ല പരിചയമുണ്ടോ?“
“പിന്നേയ്.ഞങ്ങള്‍ ഇടയ്ക്ക് ഒരുപാട് നേരം സംസാരിക്കാറുണ്ട്..മനസ്സിന്‍റെ വ്യതിയാനങ്ങള്‍....സ്വഭാവങ്ങള്‍....വ്യക്തികളുടെ സ്വഭാവവൈകല്യങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ ചര്‍ച്ച ചെയ്യാറുണ്ട്.“
“അതെ....പച്ചമലയാളത്തില്‍ പറഞ്ഞാ പരദൂഷണം പറയാറുണ്ട്“

ഇമ്പോസിഷന്‍
അമേരിക്കന്‍ സ്കൂളില്‍ മോനെ ചേര്‍ക്കാമെന്നു കരുതി...അവിടെ ലാപ്ടോപ്പാണല്ലോ.....അവന് ഇമ്പോസിഷന്‍ എഴുതുക എളുപ്പമായിരിക്കും...

ന്യൂസ്റീഡര്‍ ആയി വല്ല ചാന്‍സും കിട്ടുമോ?

2006-10-20T17:09:00.000+04:00

കേള്‍ക്കൂ...........അഭിപ്രായം പറയൂ......ഭാവിയില്‍ ഒരു ന്യൂസ്റീഡര്‍ ആയി വല്ല ചാന്‍സും കിട്ടുമോ?

powered by ODEO

അമേരിക്കനിസത്തെ എതിര്‍ക്കുന്നവരോട്......

2006-09-21T20:09:00.000+04:00

ഇന്ന് മനുഷ്യനാവുക എന്നതിന്റെ അര്‍ത്ഥം ആധുനിക സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്‍റെ അധികാരകേന്ദ്രമായി മാറിയ അമേരിക്കനിസത്തെ ധീരമായി നിരാകരിക്കുക എന്നതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ക്കു ചില ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തലുകള്‍ ആവശ്യമില്ലേ?നമ്മുടെ ഭരണകൂടങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന അനീതികള്‍ക്കെതിരെ നോക്കുകുത്തികളായ നമുക്ക് അമേരിക്കയെ കുറ്റം പറയാം;പക്ഷെ അമേരിക്കക്കാരെ പറയാനുള്ള അര്‍ഹതയുണ്ടോ? അനവധി വര്‍ഷങ്ങളായി ജെയില്‍വാസമനുഭവിക്കുന്ന മ‍അ്ദനിയുടെ[കുറ്റക്കാരനാണോ അല്ലയോ എന്നറിയില്ല;ഇനി കുറ്റവിമുക്തനാണെങ്കില്‍ ഈ നഷ്ടപ്പെട്ട വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു പകരം എന്ത് നല്‍കും??] കാര്യത്തില്‍ കര്‍മ്മത്തിലൊന്നും ചെയ്യാനാവാതെ അപഹാസ്യമായ സര്‍ക്കാരാണ് നമ്മെ ഭരിക്കുന്നത്...ഇതു മറന്നുകൂടാ...
അഭിപ്രായങ്ങള്‍ തുറന്നു പറയാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലാത്ത ഒരു നിഃശബ്ദലോകത്ത്‌ ജീവിക്കുന്നതിലും ഭേദം മരിക്കുന്നതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ ഒരു മാതൃകാരാജ്യമായി മാറ്റിയവതരിപ്പിക്കാനുള്ള നട്ടെല്ലാണ് നമുക്കുണ്ടാവേണ്ടത്.ഏതെങ്കിലുമൊരു പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിനു ലോകത്തെ സമാധാനത്തിലേക്കു നയിക്കാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍ അത് നടപ്പിലാക്കാന്‍ ചങ്കൂറ്റമുള്ള ഒരു നേതൃത്ത്വത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ കഴിയാത്തത് നമ്മുടെ തെറ്റായി അംഗീകരിക്കാതിരുന്നുകൂടാ...
ആവിഷ്ക്കാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ പേരില്‍ സല്‍മാന്‍‌ റുശ്ദിയേയും,തസ്ലീമ നസ്രീനെയും പിന്തുണക്കുന്നവര്‍ ചിത്രകാരനായ ഹുസ്സൈനെ പിന്തുണക്കാതിരുന്നതെന്തുകൊണ്ട്? ഈ വാര്‍ദ്ധക്യത്തില്‍ സ്വന്തം മണ്ണില്‍ തല ചായ്ക്കനനുവദിക്കാത്ത നമ്മുടെ ഭരണകൂടത്തെ എതിര്‍ത്തതിനു ശേഷം പോരെ,അമേരിക്കനിസത്തെ എതിര്‍ക്കുന്നത്? പ്രമുഖരായ ഒരുവിധമെല്ലാവരും സാമ്രാജ്യത്ത്വത്തിന്‍റെ അന്ത്യം പ്രവചിച്ചു കഴിഞ്ഞെന്നിരിക്കേ,മരണവെപ്രാളത്തില്‍ കാണിക്കുന്ന ഗോഷ്ടികള്‍ക്ക് അമിതപ്രാധാന്യം നല്‍കിയാല്‍,രോഗശയ്യയില്‍ ഒരുപാട് കാലം ചിലവഴിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടെന്ന കാര്യം വിസ്മരിച്ചുകൂടാ...ഇന്ന് അമേരിക്കനിസത്തെ എതിര്‍ക്കുന്നവര്‍ കാര്യമായി ചെയ്യുന്നതിതാണെന്ന് പറയാതെ വയ്യ...
ചെയ്യാത്ത തെറ്റുകള്ക്ക് ശിക്ഷിക്കപെടുന്ന ആര്‍ക്കും എതിര്‍ സമൂഹത്തോടുള്ള വിദ്വേഷം സ്വാഭാവികമാണ്...ആ വിദ്വേഷം വികാരത്തെക്കാള്‍,വിവേകത്തിനു പ്രാധാന്യം നല്‍കിയിട്ടുള്ളതാണെങ്കില്‍ ക്രീയാത്മകമായ പരിഹാരത്തിന്‍റെ പരിവേഷമണിയാനുള്ള കരുത്തതിനുണ്ടാകും...മറിച്ചാണെങ്കില്‍ അത് സ്വന്തം നാശത്തിലായിരിക്കും കലാശിക്കുക...

“നിങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചതിന്‍റെ ഫലം നിങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും”

ഒരപ്ലിക്കേഷന്‍ കൂടി....

2006-09-21T09:50:00.000+04:00

കഴിഞ്ഞ ഒന്നര മാസം നടന്ന സംഭവങ്ങളെന്തൊക്കെ???അതൊക്കെ വായിച്ചു തീര്‍ക്കണ്ടെ ..അതിനായി അടുത്ത മൂന്ന് മാസം ലീവ് തരണമെന്നപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്
സസ്നേഹം
സമി
[ഇത് എവിടെ പൊസ്റ്റ് ചെയ്യണമെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല.....ബൂലോഗത്തോ,ഒഫ്ഫ് ക്ലബ്ബിലോ,ബാചിലേഴ്സ് ക്ലബ്ബിലോ....അവസാനം സ്വന്തം ബ്ലോഗില്‍ പോസ്റ്റുന്നു]

മേല്‍വിലാസം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍

2006-07-16T11:48:00.000+04:00

മേല്‍വിലാസം തരാതെ നീ പോയത്,
ഞാന്‍ എഴുതരുതെന്ന് കരുതിയോ?
ആവശ്യമില്ലാതെ പ്രകോപിപ്പിച്ചിരുന്നത്,
ഞാന്‍ വെറുക്കണമെന്നു കരുതിയോ?
എന്നോട് അടുക്കാതിരുന്നത്,
ഞാന്‍ വിഷമിക്കരുതെന്ന് കരുതിയോ?
എന്നെ വഴക്കു പറഞ്ഞിരുന്നത്,
ആത്മാര്‍ത്ഥതയുടെ അംശമില്ലാതെയോ?

‘കുഞ്ഞുമോളേ‘യെന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്,
‘ഏട്ടനെ‘ല്ലാതെയായിരുന്നോ?
എന്നെ വിളിക്കാത്തത്,
ഏട്ടനെന്നെ ഓര്‍ക്കാത്തതുകോണ്ടോ?
എന്നോട് പറഞ്ഞതൊക്കെയും,
വെറുതെയായിരുന്നോ?

എങ്ങനെയായാലും,
ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കാറുണ്ട്,
കരയാറുണ്ട്,
ഏട്ടനായിരുന്നല്ലോ എനിക്കെല്ലാം...
അതേട്ടന്‍ മറന്നാലും എനിക്ക് പറ്റില്ലല്ലോ...

ഒരുപക്ഷെ,
എന്‍റെ നന്മ ഉദ്ദേശിച്ചാവാം....
തണല്‍ തരുന്ന മരത്തിലേക്ക് ചാഞ്ഞ്
അതിനെ നിലം പതിപ്പിക്കുന്നവളല്ലേ ഞാന്‍...
ഞാന്‍ വരച്ച ഏട്ടന്‍റെ ചിത്രം
എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു...
ഞാനത് വലിച്ചുകീറട്ടെയോ?

സഹിക്കാനവുന്നില്ല.... ഏട്ടാ..........
ഇപ്പോഴുതിര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മിഴിനീരിന്,
ഏട്ടനെ കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍....

കോപ്പിയടി

2006-07-10T00:20:00.000+04:00

കോപ്പിയടി ഒരു കലയാണ്......ആ കലാരൂപത്തിലും മാറ്റങ്ങള്‍ വന്നു...എല്ലാറ്റിലും മാറ്റം വന്നത് പോലെ...
ഇന്ന് മൊബൈല്‍ ഫോണാണ് ആ രംഗത്ത് സജീവമായുള്ളത്.....മൊബൈല്‍ഫോണില്‍ പ്രധാന പോയിന്‍റുകള്‍ ഡ്രാഫ്റ്റ് ചെയ്യുക എന്നതാണ് സാധാരണ അവലംബിക്കുന്ന രീതി...സാഹസത്തിനു മുതിരുന്നവര്‍ പരീക്ഷാ ഹാളിലിരുന്ന് ഇന്‍ഫ്രാറെഡ്ഡ് ,ബ്ലൂടൂത്തും ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു....ബുദ്ധിയുള്ളവറ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു കലയാണ് കോപ്പിയടി എന്നത്കൊണ്ട് അവര്‍ ഈ കലയെ തമസ്കരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു...മൊബൈല്‍ഫോണ്‍ സൈലന്‍റാക്കി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് ‘നല്ല കുട്ടി‘ എന്ന ഇമേജ് ഉണ്ടാക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ് ഇവരുടെ മുന്നിലുള്ള പ്രധാന കടമ്പ....മൊബൈലിലെ കാല്‍കുലേറ്ററുകള്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ ഇന്‍വിജിലേറ്ററ്മാര്‍ അനുവദിക്കുന്നത് ഒരു അനുഗ്രഹമായി മാറുന്നു.....പിന്നെ ഉത്തരക്കടലാസ് ഫോട്ടോകളായി പരീക്ഷ മുറിയില്‍ അന്തഃരീക്ഷ മലിനീകരണമേതുമില്ലാതെ പറന്നു നടക്കുന്നു ....ഒരദൃശ്യസാന്നിധ്യമായി.........ചോദ്യപ്പേപ്പറുകള്‍ ചോറ്‍ന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും ജയിക്കണം എന്ന ചിന്താഗതിയാണ് ഈ പുതിയ വികസനത്തിന് തുടക്കമിട്ടത്....ഈ കലയെക്കുറിച്ച് സാറന്മാറ് മനസ്സിലാക്കുന്നത് വരെ ഇത് വിജയകരമായി മുന്നോട്ട് പോകുമെന്ന് കരുതുന്നു....അവര്‍ മനസ്സിലാക്കുമ്പോഴേക്കും പുതിയ രീതികള്‍ കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമത്തിലാണെന്ന് കോപ്പിയടി വിദ്വാന്മാര്‍....
അവര്‍ക്കാശംസകള്‍.....

അവസാനം ആ സുഹൃത്തെന്നെ കൊണ്ട്പോയി....

2006-06-19T09:16:00.000+04:00

അവനെക്കുറിച്ച് ഞാന്‍ ഒരുപാട് കേട്ടിരുന്നു
ആദ്യമായി
അവന്‍റെ സാന്നിധ്യമറിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും
അവന്‍
എന്‍റെ സ്തനങ്ങളില്‍ പിടിമുറുക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു...
താമസിയാതെ അവന്‍ അത് സ്വന്തമാക്കി....
പിന്നെ,
അവനെ കണ്ടതെന്‍റെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തിലായിരുന്നു
അതും അവന്‍ തന്‍റേതാക്കി...
അമ്മിഞ്ഞപ്പാല്‍ ചുരത്താന്‍ കഴിയാത്തവള്‍
പ്രസവിക്കണ്ട എന്നവന്‍ തീരുമാനിച്ചതാകും....
പിന്നെ,
അവന്‍ എന്‍റെ രക്തത്തില്‍ അലിഞ്ഞുചേര്‍ന്നു
സിരകളിലവന്‍റെ ചൂട് ഞാനനുഭവിച്ചു....
എന്‍റെ കൈകോര്‍ത്തവന് മധുവിധു ആഘോഷിക്കണമെന്ന്..
സമ്മതമല്ല എന്നു ഞാന്‍.....
അപ്പോഴവന്‍റെ കൂടെ ആത്മസുഹൃത്തുമുണ്ടായിരുന്നു
സുഹൃത്തെന്നെ ആര്‍ത്തിയോടെ നോക്കി
എന്‍റെ വെപ്രാളം കണ്ടപ്പോളെന്നോട് പറഞ്ഞു,
“ജീവനുള്ളതൊക്കെ ഒരുനാളെന്‍റേതാകും എന്നറിയില്ലേ?
പിന്നെയെന്തിനീ ഭയം...“
പതുക്കെ ,വളരെ പതുക്കെ....
ഞാന്‍ ആ സുഹൃത്തിന്‍റേതായി....
പിന്നെ ഞാന്‍ യാത്രയായി....
അവന്‍റെ ലോകത്തേക്ക്...
മധുവിധു ആഘോഷിക്കാന്‍.....

കുന്നിക്കുരു വിശേഷം: an epilogue

2006-06-10T12:12:00.000+04:00

ഇതിലെ എല്ലാ കഥപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികമാണ് എന്നവകാശപ്പെടുന്നില്ല....എങ്കിലും ഒരു പരിധി വരെ സാങ്കല്പ്പികമാണ്......

creative director umesh.p.nair[കുന്നിക്കുരു എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിയതുകോണ്ടും,ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കിയത്കൊണ്ടും]

producer: വക്കാരിമഷ്ടാ[ക്ഷമിച്ചിരുന്നുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചതിന്]

lyrics: തണുപ്പന്‍

starring: കുന്നിക്കുരു

co-stars: ദേവരാഗം;അനില്‍

actress: സെമി

guest artist: മഞ്ചാടിക്കുരു

ഈ മൈക്രോമിനി ടെലിഫിലിമിലേക്ക് എല്ലാര്‍ക്കും സ്വാഗതം.....

first scene....[ദേവരാഗം ആന്‍റ് സെമി]

"ഹല്ലോ "
സെമിയാണോ? "
"അതെ ,ആരാ? "
"ഞാന്‍ ദേവരാഗം ബ്ലോഗിന്‍റെ.......... "
"ഓ...മനസ്സിലായി,എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങള്‍? "
"സുഖമാണ്,സെമിക്കോ? "
"സുഖം,ഇങ്ങനെ പോണു"
"സെമി ദുബൈലേക്ക് വരാറില്ലേ? "
"ദുബൈലേക്ക് തിരിക്കാനുള്ള തയ്യറെടുപ്പിലാ.."
"എന്നാ പിന്നെ ഇങ്ങോട്ടേക്കൊക്കെ വാ "
"അയ്യോ..അത്....ആ.....പിന്നെ ദേവേട്ടന്‍ സിറ്റിസെന്‍ററിലേക്ക് വരുമോ?അവിടെ വെച്ച് മീറ്റ് ചെയ്യാം "
"എന്‍റെ കൂടെ അനിലുണ്ട് ...ആ കക്ഷിയെ അറിയുമോ? "
"പിന്നില്ലാതെ...വക്കാരിച്ചേട്ടന്‍റെ ബ്ലോഗിലിരുന്ന് കുറെ കത്തി വെച്ചതല്ലേ "
"അതേ,അതു തന്നെ കക്ഷി... "
"ഒരാറു മണിയാവുമ്പോഴേക്കും ഞാനവിടെ എത്തും.ഏട്ടനു പറ്റുമോ? "
"ഓ .കേ,ഞാനുമെത്താം "
"എന്നാ പിന്നെ കാശ് കളയണ്ടാ...നേരിട്ട് കാണാം... "
"ഓ.കേ ബൈ "
"ബൈ "

second scene[location:city centre ,dubai]

"സെമിയല്ലേ? "
"അതെ,ഹല്ലോ....ദേവേട്ടനല്ലേ? "
"അല്ല....ഞാന്‍ അനില്‍... "
"അയ്യോ സോറി....എന്താ ദേവേട്ടനൊരു ചമ്മല്? "
"ഏയ്...ഒന്നൂല്യാ.... "
"പിന്നെ എന്തൊക്കെയുണ്ട് സെമി..."

[ബ്ലോഗ്ഗര്‍മാരെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യസന്ധമായ പരദൂഷണമായതുകൊണ്ട് സെന്‍സര്‍ ബോര്‍ഡ് ഈ ഭാഗം വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.....ബാക്കിയുള്ള സീനിലേക്ക്]

"സെമി ഞാനൊരു ഗിഫ്റ്റ്കൊണ്ട്വന്നിട്ടുണ്ട് ... "
"ദേവേട്ടാ,അതൊന്നും വേണ്ടായിരുന്നു"[കിട്ടിയാല്‍ കൊള്ളാം...എന്നു പരിഭാഷ]
"ഇഷ്ടായോന്ന് നോക്ക്... "
കയ്യിലേക്ക് വെച്ചു തരുന്നു,ഇന്ദ്രനീലത്തിന്‍റെ നീലനിറവും പദ്മരാഗത്തിന്‍റെ ചുവപ്പു നിറവുമുള്ള മനോഹരമായ ഒരു കുരു...അതേ....കുന്നിക്കുരു തന്നെ... അങ്ങനെ കുന്നിക്കുരു അരങ്ങത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു...ഇത്തിരി അഹങ്കാരത്തോടെ തന്നെ...

"സെമി നിനക്ക് ഞാനും കൊണ്ട്വന്നിട്ടുണ്ട് ഒരു സമ്മാനം"
"അനിലേട്ടാ......................."

കറുത്തിട്ടാണെങ്കിലും സുന്ദരിയായ ഒരു കുരു...അങ്ങനെ അരങ്ങത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു...നമ്മുടെയെല്ലാം പ്രീയങ്കരിയായ മഞ്ചാടിക്കുരു....

"എന്നാലും എന്നോടിതു വേണ്ടായിരുന്നു..."

ഇനിയോരു പാട്ട്

“മഞ്ചാടിക്കുന്നില്‍ മണിമുകിലുകള്‍ ദൂരെ
കുന്നിക്കുരുക്കുന്നില്‍ മണിമുകിലുകള്‍ ദൂരെ
പീലിവീശിയാടിടുന്നു മൂകം കുന്നിക്കുരു.
ലാ ലാ... ലാ... (കോറസ്)
നെറ്റിലൊരു ബ്ലോഗും ചേര്‍ത്ത്....“

സാങ്കേതിക തകരാറുകള്‍മൂലം പ്രക്ഷേപണം നിറുത്തി വെയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പൊരുചോദ്യം...
ആരു പറഞ്ഞു.... കുന്നിക്കുരുവിന് വിലയില്ലെന്ന്....

പുലിവാല്‍ക്കഷ്ണം:ഒരു ഇന്‍റര്‍വ്യൂയിലെ പ്രസക്ത ഭാഗത്തിലേക്ക്
“ഇങ്ങനെയൊരു അവാര്‍ഡ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നോ?“
“ഒരിക്കലുമില്ല...നായികാപ്രാധന്യമുള്ള ഒരു ചിത്രമായതിനാല്‍ അഭിനയിച്ചു....പിന്നെ പ്രേക്ഷകരോടാണ് എനിക്ക് നന്ദി പറയാനുള്ളത്....എല്ലാ പ്രോത്സാഹത്തിനും “

പുലിവാല്‍ക്കഷ്ണത്തിനൊരു കഷ്ണം:കുന്നിക്കുരുവിനെക്കുറിച്ചെഴുതുമ്പോള്‍ ഇങ്ങനേയൊക്കെ സംഭവിക്കുമെന്ന് ഗുരു കരുതിയോ എന്തോ?

പ്രവാസിയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ നിന്ന്....

2006-06-07T11:39:00.000+04:00

1970 കാലഘട്ടം...മലയാളികള്‍ മരുഭൂമിയിലെത്തിത്തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ...
അന്ന് നടന്നൊരു സംഭവം...
ഒരു മലയാളി ഫാനില്‍ തൂങ്ങി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു...ഇതാദ്യം കണ്ടത്‌ ഒരറബിയാണ്‌.അദ്ദേഹം അടുത്തുള്ള ചായക്കടയിലേക്ക്‌ ഓടിക്കയറി...അവിടെയുള്ളവരോട്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു...അറബി എങ്ങനെയൊക്കെ ശ്രമിച്ചിട്ടും അവിടെയുള്ളവരെ കാര്യം ഗ്രഹിപ്പിക്കാനായില്ല.
അവസാനം അറബി പറഞ്ഞു,
"വാഹിദ്‌ ഷായി" [ഒരു ചായ]
കടക്കാരന്‍ ബീരാന്‍ ഉടനെ തന്നെ ചായ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മുന്നിലെത്തിച്ചു. ചായക്കപ്പില്‍നിന്ന് റ്റീബാഗ്ഗ്‌ എടുത്ത്‌ ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ട്‌ അറബി അവിടെയ്ള്ളവരോട് പറഞ്ഞു,
"ഹുനാക്ക്‌,വാഹിദ്‌ മലബാരി ഹാദന്നമീനാ...."[അവിടെ ഒരു മലയാളി ഈ മോഡലില്‍...]
ആരു പറഞ്ഞു അറബികള്‍ക്ക്‌ ബുദ്ധിയില്ലെന്ന്....

സാറ്‌ മാറരുതായിരുന്നു....

2006-06-06T23:36:00.000+04:00

"ഇത്താ,സാറ്‌ പറഞ്ഞു ബിനുവങ്കിളിന്‍റെ മലയാളം ശരിയല്ലെന്ന്"
അവളുടെ വാക്കുകള്‍ എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി...
പണ്ട്‌ ഈ സാറാണ്‌ ഞങ്ങളോട്‌ ബിനുവങ്കിളിന്‍റെ ഉച്ചാരണം ശ്രദ്ധിക്കണമെന്നും അതേ രീതിയില്‍ ഉച്ചരിക്കാന്‍ പഠിക്കണമെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നത്‌...സാറിനിതെന്തു പറ്റി?
ബിനുവങ്കിള്‍ ഒരു റേഡിയോ അവതാരകനായിരുന്നു.ഗള്‍ഫ്‌ നാടുകളില്‍ ഏറെ പ്രശസ്തനും...ഗള്‍ഫില്‍ റേഡിയോ എന്ന മാധ്യമത്തിന്‍റെ സ്വാധീനം അപാരമാണ്‌. അവതാരകരും ശ്രോതാക്കളും തമ്മില്‍ നല്ലൊരു ആത്മബന്ധം കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നതും കാണാം.
ഞങ്ങളുടെ മലയാളം അദ്ധ്യാപകനായിരുന്ന മജീദ്‌ സാര്‍ മംഗ്ലീഷില്‍ സംസാരിച്ചാല്‍ നല്ല ചുട്ടടി തന്നിരുന്നു.
"ഉച്ചാരണരീതി മനസ്സിലാക്കാന്‍ ബിനുവിന്‍റെ പരിപാടി കേട്ടാല്‍ മതി".
സാറിന്‍റെ ഈ സ്ഥിരം പല്ലവി പലപ്പോഴും കുട്ടികളായ ഞങ്ങളെ അലോസരപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌.
"ഈ മലയാളം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍......"
"സാറിനെ ഇന്നു വൈകീട്ടു കാണ്വോല്ലോ.. ഞാന്‍ ചോദിക്കാം സാറങ്ങനെ പറയാന്‍ കാരണമെന്താന്ന്?"അനിയത്തിയെ ഉപദേശിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന ആത്മഗദത്തോടെ ഞാനവളോട്‌ പറഞ്ഞു.
വീണ്ടും ചിന്ത റേഡിയോയെക്കുറിച്ചായി.ആരംഭകാലത്ത്‌ വെറുമൊരു മണിക്കൂറു മാത്രമായിരുന്നു പ്രക്ഷേപണസമയം..ഇപ്പോഴത്‌ 24 മണിക്കൂറുമുണ്ട്‌. അന്ന് മലയാളത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവരായിരുന്നു ആ മാധ്യമത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നവരൊക്കെയും.....ഇന്നത്‌ കച്ചവടത്തിന്‍റെ,ലാഭംകൊയ്യലിന്‍റെ മറ്റൊരു മാര്‍ഗ്ഗം മാത്രം..ശുദ്ധമായി മലയാളം സംസാരിച്ചിരുന്നവര്‍പ്പോലും ഇപ്പോള്‍ മംഗ്ലീഷിലാണ്‌ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌...ഒരു ചാനല്‍ കൂടി വരാന്‍ പോകുന്നെന്ന് പത്രപ്രവര്‍ത്തകസുഹൃത്ത്‌ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അക്ഷരാര്‍ഥത്തില്‍ ഞെട്ടിയിരുന്നു..ഇപ്പോള്‍ തന്നെ നാലെണ്ണമുണ്ട്‌!!!ഇനിയൊരെണ്ണംകൂടി...ആര്‍ക്കുവേണ്ടി?...അത്രമാത്രം മലയാളികളുണ്ടോ ഇവിടെ??...
വൈകീട്ട്‌ സാറിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു,
"സാര്‍,എന്തേ ബിനുവങ്കിളിന്‍റെ മലയാലം ശരിയല്ലാന്ന് സാറ്‌ പറഞ്ഞേ?"ആ ചോദ്യത്തില്‍ ഇത്തിരി പരിഹസവുമുണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയാതെ വയ്യ...
ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ സാറ്‌ പറഞ്ഞു,"മലയാളംകൊണ്ട്‌ ഇന്നു ജീവിച്ചുപോകാനൊക്കില്ല.ഭാഷ എന്നത്‌ ഒരു കമ്മ്യൂണിക്കേഷന്‍ മീഡിയം മാത്രം...പതിനഞ്ച്‌ വര്‍ഷമായി ഞാനിവിടെ പഠിപ്പിക്കുന്നു..ഒരൊറ്റ കുട്ടിയെങ്കിലും മലയാളത്തില്‍ ഡിഗ്രിയെടുത്തോ?[ആ വാക്കുകളില്‍ നിരാശയുണ്ടായിരുന്നോ?]പിന്നെ ബിനു...അവന്‍റെ ഇന്നത്തെ ഉച്ചാരണം കേട്ടാ തോന്നും അവന്‍ അമേരിക്കയിലാ ജനിച്ചതെന്ന്...സെമി,ജീവിതം നിലനില്‍പ്പിനു വേണ്ടിയുള്ള ഒരു നെട്ടോട്ടമാണ്‌...അയാള്‌ മാറിയത്‌ അയാളുടെ നിലനില്‍പ്പിനുവേണ്ടിയായിരിക്കും.. ഞാനയാളെ കുറ്റം പറയില്ല..."
ഈ സാറിനിതെന്തു പറ്റി?..ഒരുപാട്‌ മാറിയിരിക്കുന്നു...ഭാഷയെ സ്നേഹിക്കാന്‍ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചത്‌ മജീദ്‌ സാറാണ്‌.അദ്ദേഹംതന്നെ അതിലൊന്നും അര്‍ത്ഥമില്ലെന്ന് പറയുന്നു...ബിനുവങ്കിളും മാറിയിരിക്കുന്നു...യുവത്വത്തിന്‍റെ ചോരത്തിളപ്പുകൊണ്ടാണോ പണ്ട്‌ അങ്ങനേയൊക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നത്‌?അതൊക്കെ സെന്‌ട്രല്‍ ഏസിയിലിരുന്ന് മരവിച്ചോ?അതോ പ്രായത്തിന്‍റെ പക്വതയോ?...
എങ്ങനെയായാലും ഇതൊന്നും അംഗീകരിക്കാന്‍ എനിക്ക്‌ തോന്നിയില്ല...എന്‍റെ ചോരത്തിളപ്പാണോ എന്നറിയില്ല...ആര്‌ മാറിയാലും ഞാന്‍ മാറില്ല...പ്രായത്തിന്‍റെ പക്വത എനിക്കില്ലാതിരിക്കട്ടെ...

വാല്‍കഷ്ണം:അല്‍പ്പം പേടിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും സാറിന്‌ എന്‍റെ ബ്ലോഗ്‌ കാണിച്ചു കൊടുത്തു...ഉടനെ തന്നെ എനിക്ക്‌ തലയ്ക്കൊരു കൊട്ട്‌ തന്നു....അക്ഷരത്തെറ്റ്‌ കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ സാറിനെപ്പോലൊരു മിടുക്കന്‍....പണ്ട്‌ 'മധ്യത്തില്‍' എന്നതിന്‌ 'മദ്യത്തില്‍' എന്നെഴുതിയതിനടിച്ചത്‌ ഓര്‍മ്മ വന്നു.
ചായയുണ്ടാക്കാന്‍ ഞാന്‍ അടുക്കളയിലേക്ക്‌ പോയി എന്നുറപ്പ്‌ വരുത്തിയതിനുശേഷം സാറ്‌ പുള്ളിക്കാരനോട്‌ പറഞ്ഞു,"അവളുടെ വെബ്പേജ്‌ കാണിച്ചുകൊടുത്ത്‌ ഞാനാണ്‌ സെമിയെ പഠിപ്പിച്ചത്‌ എന്ന് നാലാളോട്‌ പറയണം...ഇവിടത്തെ കുട്ടികളെ മലയാളം പഠിപ്പിക്കുന്നതെന്തിനാ എന്ന ചോദ്യത്തിനുത്തരമായി.........."അടുക്കളയില്‍നിന്ന് ഈ വാക്കുകള്‍ കേട്ട എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു.
ജീവിതത്തിലിതിനേക്കാള്‍ വലിയൊരംഗീകാരം വേറെന്തുണ്ട്‌??....

പല്ല്

2006-06-04T09:13:00.000+04:00

എല്ലാവരും അവനെത്തന്നെ നോക്കി
അവന്‍ സുന്ദരനായിരുന്നില്ല
പക്ഷെ
അവനൊരു പല്ലുണ്ടായിരുന്നു...
ആ പല്ല് തിളങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു
മാത്രമല്ല,
അത്‌ വളഞ്ഞിട്ടായിരുന്നു
ഇടക്കിടെ അവന്‍ ആ പല്ലിനെ തലോടി
അതവന്‍റെ ചെവിയിലായിരുന്നു
അതെന്തോന്ന് പല്ലെന്നായി ഞാന്‍
അവന്‍ പറഞ്ഞതെന്തെന്നോ?
അത്‌
നീലപല്ലായിരുന്നത്രേ...
ബ്ലൂട്ടൂത്തായിരുന്നത്രെ..........

വ്യക്തിത്ത്വത്തെ അറിയാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍......

2006-05-31T23:33:00.000+04:00

മനുഷ്യമനസ്സിനോളം സങ്കീര്‍ണ്ണാമായ മറ്റൊന്നില്ല തന്നെ.ഒരു മനസ്സ്‌ തന്നെ പലരോടും പല രീതിയില്‍ പെരുമാറുന്നു.എന്തു കൊണ്ട്‌? വ്യക്തമായൊരുത്തരം തരാന്‍ ഇന്നേ വരെ ശാസ്ത്രലോകത്തിനു സാധിച്ചിട്ടില്ല.മനുഷ്യന്‍റെ വ്യക്തിത്ത്വത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെ? എന്‍റെ ചിന്തയിലൂടെ...

ഒരു മനുഷ്യന്‍റെ വ്യക്തിത്ത്വത്തെ മൂന്നായി തിരിക്കാം:-

1.ഒപണ്‍ പാര്‍ട്ട്‌: എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാവുന്ന വ്യക്തിത്ത്വം. താന്‍ അങ്ങനെയാണെന്ന ബോധം അവനുമുണ്ട്‌; ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ളവര്‍ക്കുമുണ്ട്‌.
ഉദ:പുകവലിക്കുന്നവന്‍; അവന്‍ പുകവലിക്കാരനാണെന്ന് അവനുമറിയാം; ബാക്കിയുള്ളവര്‍ക്കും അറിയാം

2. ഹിഡ്ഡാണ്‍ പാര്‍ട്ട്‌:മറ്റുള്ളവരില്‍നിന്ന് ബോധപൂര്‍വ്വം മറച്ചുവെയ്ക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍.
ഉദാ:താന്‍ പണ്ട്‌ പ്രേമിച്ചുനടന്ന പെണ്ണിനെയാണ്‌ തന്‍റെ സുഹൃത്ത്‌ വിവാഹം ചെയ്തിട്ടുള്ളത്‌. അക്കാര്യം അവന്‍ സുഹൃത്തില്‍നിന്ന് മറച്ചു വെയ്ക്കും

3.ബ്ലൈന്‍റ്‌ പാര്‍ട്ട്‌: മറ്റുള്ളവര്‍ക്കറിയാവുന്ന,തനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാത്ത തന്‍റെ സ്വഭാവം.
ഉദാ:ഞാനെഴുതുന്നതിലെ തെറ്റുകള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കറിയാം;എനിക്കറിയില്ല...അറിയുമായിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാനങ്ങനെ എഴുതുമായിരുന്നില്ല.

ഇനി, വ്യക്തിത്ത്വത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകങ്ങള്‍ [പെട്ടെന്നുള്ള ഒരാളുടെ സ്വഭാവമാറ്റത്തിന്‌ കാരണമയേക്കാവുന്ന കാര്യങ്ങള്‍]......

കുടുംബം: ആരുടെ കൂടെയാണോ താമസിക്കുന്നത്‌ അവരാണിവിടെ കുടുംബം എന്നതു കൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത്‌ഭൂരിപക്ഷം പ്രവാസികളെപ്പറ്റി പറയുകയാണെങ്കില്‍ അവരുടെ കുടുംബം കൂടെത്താമസിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളാണ്‌. അവരുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നമ്മെ തീര്‍ച്ചയായും സ്വാധീനിക്കും.

ഓഫീസ്സ്‌/സ്കൂള്‍:താമസസ്ഥലത്തുള്ളതിനെക്കാള്‍ അധികം സമയം ചിലവൊഴിക്കേണ്ടി വരുന്നത്‌ ഓഫീസ്സിലാണ്‌[കുട്ടികളെപ്പറ്റി പറയുകയാണെങ്കില്‍ സ്കൂളും ട്യൂഷനും]അതു കൊണ്ട്‌ തന്നെ അവിടെയുള്ള അന്ത്‌ഃരീക്ഷം നമ്മുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ പ്രതിഫലിക്കും

സുഹൃത്തുക്കള്‍:മനസ്സില്‍ നാം അമൂല്യമായി കാത്ത്‌സൂക്ഷിക്കുന്ന സൌഹൃദ്ദങ്ങളാണിവിടെ പരാമര്‍ശിക്കുന്നത്‌.അവരുടെ വാക്കുകള്‍,പ്രവൃത്തികള്‍ തുടങ്ങിയവ നമ്മളെ സ്വാധീനിക്കും.ചന്ദനം ചാരിയാല്‍ ചന്ദനം മണക്കും;ചാണകം ചാരിയാല്‍ ചാണകം മണക്കും എന്ന് പൂര്‍വ്വികമതം.

മീഡിയ:വലിയവരേക്കാള്‍ കുട്ടികളെയാണിത്‌ സ്വാധീനിക്കുക.ഇന്ന് ഒന്നര വയസ്സുകാരന്‍റെ കയ്യിലാണ്‌ ടി.വിയുടെ റിമോട്ട്‌..അവനാണ്‌ തീരുമാനിക്കുന്നത്‌ അവനെന്തു കാണണമെന്ന്..ഇഷ്ട്മില്ലാത്തത്‌ കാണുമ്പോള്‍ അവന്‍ ചാനല്‍ മാറ്റുന്നു... കാണുന്നതനുകരിക്കാന്‍ പലപ്പോഴും കുട്ടി ശ്രമിക്കുന്നു.വലിയവരെ ബോധമണ്ടലത്തേക്കാള്‍ ഉപബോധമണ്ടലത്തേയാണ്‌ മീഡിയ സ്വാധീനിക്കുന്നത്‌..

യാതൊരു ശാസ്ത്രീയാടിസ്ഥനവും ഈ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ അവകാശപ്പെടുന്നില്ല........ഇത്‌ എന്‍റെ ചിന്ത...എന്‍റേത്‌ മാത്രം....

[ആളുകള്‍ എന്തുകൊണ്ടിങ്ങനെ എന്നു ചിന്തിക്കുന്നവര്‍ക്‌ക്‍വേണ്ടി സമര്‍പ്പിക്കുന്നു......]

പണ്ട് ദുബായി ഞങ്ങടെ കുത്തകയാരുന്നു ...ഇന്നിപ്പോ...........

2006-05-30T09:50:00.000+04:00

മരുഭൂമിയായിരുന്നിവിടെ...മൂന്നു വര്‍ഷം മുമ്പ് വരെ.........

2006-05-30T09:40:00.000+04:00

എമിറേറ്റ്സ് പാലസ് ഹോട്ടലിന്‍റെ ചുറ്റുവട്ടം

പാരതന്ത്ര്യം മാനികള്‍ക്ക് ...........പറഞ്ഞിട്ടെന്താ...നോ രക്ഷ

2006-05-30T09:36:00.000+04:00

മൈസൂര്‍ പാലസിന്‍റെ ഒരു കട്ടുണ്ടോ?

2006-05-30T09:35:00.000+04:00

അബൂദാബി കോര്‍ണീഷില്‍ നിന്നൊരു ഷോട്ട്

2006-05-30T09:32:00.000+04:00

വിസയില്ലാതെയാ ഞങ്ങളൊക്കെ ഇവിടെ....

2006-05-30T09:31:00.000+04:00

ഇത് ബദാസാഇദ്

ഇവിടെയുമുണ്ടല്ലോ ആനയും,പാപ്പനും പിന്നെ ഞാനും

2006-05-30T09:28:00.000+04:00

ആനയില്ലെങ്കിലും മാനുണ്ട്ട്ടോ.....

2006-05-30T09:27:00.000+04:00

ഇത് ദുബായി...

2006-05-30T09:24:00.000+04:00

ഇങ്ങനെ ഫോട്ടൊയെടുക്കുന്നത്,എന്‍റെ മാത്രം കഴിവ്...

2006-05-30T09:23:00.000+04:00

വെളുത്തവനും കറുക്കും

യു ഏ ഇയിലെ ഹരിതനഗരം

2006-05-30T09:20:00.000+04:00

ഗ്രീന്‍ മുബാസ്സറ...അല്‍ ഐന്‍

മരുഭൂമിയിലൂടെ പണ്ടത്തെ യാത്ര എന്‍റെ പുറത്തായിരുന്നു

2006-05-30T09:18:00.000+04:00

ഇന്നത്തെ യാത്ര ഇങ്ങനെയാ...........

2006-05-30T09:16:00.000+04:00

വീടിനു മുകളീല്‍ വിരിഞ്ഞ പൂ

2006-05-30T09:14:00.000+04:00

ഒരു രാത്രി ഇവിടെ....മണലാരണ്യത്തില്‍......

2006-05-30T09:12:00.000+04:00

എന്തോന്ന് അമേരിക്ക...ഇവിടെ എന്ത് രസാ....

2006-05-30T09:09:00.000+04:00

കിട്ടാത്ത മുന്തിരി പുളിക്കും..ല്ലേ

ഒരിത്തിരി തേന്‍ ഞാന്‍ നുകര്‍ന്നോട്ടേ?

2006-05-30T09:07:00.000+04:00

ഈ ഫോട്ടോ ഞാനെടുത്തതാ...[ഇത്തിരി അഹങ്കാരത്തോടെ തന്നെ....]

2006-05-30T09:05:00.000+04:00

എമിറേറ്റ്സ് പാലസ് ഹോട്ടല്‍

മണല്‍ എക്സ്പോര്‍ട്ടിങ്ങ് തുടങ്ങിയാലോ?

2006-05-30T09:04:00.000+04:00

എന്നും കൂടെയുള്ളവന്‍ ...ഇവന്‍...

2006-05-30T09:01:00.000+04:00

പ്രവാസിയുടെ പൂര്‍വ്വകാല ചരിത്ത്രത്തില്‍ നിന്നൊരു ഏട്‌...

2006-05-27T09:42:00.000+04:00

ഇന്നത്തെ പത്രത്തിലെ 'അപ്പോയ്‌മെന്റ്‌സ്‌' നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ടത്‌...

Accountant,M.Com;4000dhs;indian
receptionist18-25;5000-6000dhs;UK orUS national

മനസ്സ്‌ ഒരുപാടു പുറകിലേക്ക്‌ പോയി...പൂര്‍വികനായ ഏതോ പ്രവാസി ചെയ്ത തെറ്റിനു[അതു തെറ്റു തന്നെയായിരുന്നോ?] നാം ഇപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നു...അതോര്‍ത്തപ്പോള്‍ മനസ്സിലൊരു വേദന...
അന്ന് വിരലിലെണ്ണാവുന്നവര്‍ മാത്രമേ പ്രവാസീമലയാളികളായുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ...സായിപ്പിന്‌ വിവരമില്ലെങ്കിലും ശമ്പളം കൂടുതലായിരുന്നു...ബിരുദാനന്തരബിരുദം നേടിയിട്ടുള്ള മലയാളീക്ക്‌ അത്‌ സഹിക്കാവുന്നതിലുമപ്പുറമായിരുന്നു...ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപ്പലക കണ്ട ഒരു നട്ടുച്ചനേരത്ത്‌ ആ പ്രവാസി അറബിയോട്‌ തട്ടിക്കയറാന്‍ തുടങ്ങി.അറബി പറഞ്ഞതൊന്നും നമ്മുടെ പ്രവാസിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയില്ല.സായിപ്പ്‌ വന്നിട്ടും അത്‌ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അദ്ദേഹം അറബിയോട്‌ വഴക്കിടാന്‍ തുടങ്ങി...
അവസാനം അറബി പറഞ്ഞു,
"പോയി ഊണു കഴിച്ചു വരൂ".ഇതും പറഞ്ഞ്‌ അറബി സായിപ്പിനും നമ്മുടെ പ്രവാസിക്കും നൂറു രൂപാവീതം കൊടുത്തു.
"ബാക്കി കാശ്‌ തിരികെ തരണംട്ടോ"
നമ്മുടെ പ്രവാസിക്ക്‌ നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നു.അടുത്തുള്ള ഒരു ഹോട്ടലില്‍ കയറി വിശാലമായി ഊണു കഴിച്ചു...
പുള്ളി തിരികെയെത്തി ബാക്കിയുള്ള തൊണ്ണൂറ്റിരണ്ട്‌രൂപ അമ്പത്‌പൈസ അറബിയെ ഏല്‍പ്പിച്ചു
അറബി പറഞ്ഞു,
"സായിപ്പ്‌ വരട്ടെ...എന്നിട്ടൊരു പരിഹാരം കാണാം..."
ഏറെ നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിനുശേഷം സായിപ്പ്‌ ഒരു കാറില്‍ വന്നിറങ്ങി. കൂടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച ഹോട്ടലിലെ ഒരു തൊഴിലാളിയുമുണ്ടായിരുന്നു...സയിപ്പ്‌ അറബിയോട്‌ പറഞ്ഞു,
"ഹോട്ടലില്‍ ഒരു 65 രൂപകൂടി കൊടുക്കാനുണ്ട്‌.അത്‌ വാങ്ങിക്കാനാണ്‌ ഇദ്ദേഹം എന്‍റെകൂടെ വന്നിട്ടുള്ളത്‌..." ഇതു കേട്ട്‌ നമ്മുടെ പ്രവാസി അമ്പരന്നു
" by the way, please pay the taxi fare"
സായിപ്പ്‌ അറബിയോട്‌ പറഞ്ഞു
പിന്നെ ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ നടന്നു നീങ്ങി.ബാക്കി കാശ്‌ കൊടുത്ത്‌ അറബി അവരെ പറഞ്ഞുവിട്ടു.
എന്നിട്ട്‌ പ്രവാസിയോട്‌ പറഞ്ഞു,
"ഞാനയാള്‍ക്ക്‌ കൂടുതല്‍ ശമ്പളം കൊടുക്കുന്നതിന്‍റെ കാരണം ഇപ്പോള്‍ മനസ്സിലായോ??"
ഒരു സത്യം ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടതിന്‍റെ 'ഷോക്കില്‍'നിന്ന് പ്രവാസി അപ്പോഴും മോചിതനായിരുന്നില്ല...

അമ്മ

2006-05-23T10:44:00.000+04:00

അമ്മ

പുറത്തേക്കിറങ്ങാന്‍ എനിക്കന്ന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല
എനിക്ക്‌
കൈക്കാലുകളുണ്ടായിരുന്നില്ല
വെറുമൊരു മാംസക്കഷ്ണമായിരുന്നു ഞാന്‍
അന്നും
അമ്മയ്ക്കെന്നെ വെറുപ്പായിരുന്നു
ഞാനാണല്ലോ അമ്മയുടെ ജീവിതം കീഴ്‌മേല്‍ മറിച്ചത്‌
ഞാന്‍ വലുതാകുന്നപോലെ
ആ വെറുപ്പിന്‍റെ വ്യാപ്തിയും വലുതായി
അമ്മ
എപ്പോഴുമെന്നെ ശപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു
ഞാനൊന്നുമറിയുന്നില്ലെന്നമ്മ കരുതിയോ എന്തോ?
പെറ്റമ്മയുടെ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച്‌ വാചാലമാകുന്നവര്‍
എന്നെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുകയാണോ?

പുറാത്തേക്കിറാങ്ങാനുള്ള വഴിയേ നോക്കിയപ്പോള്‍
ആദ്യം കണ്ടത്‌
ചാരിത്ര്യം കവര്‍ന്നെടുക്കപ്പെട്ടതിന്‍റെ അടയാളമായ
കുറേ ചോരത്തുള്ളികളാണ്‌
അമ്മ
ശപിക്കുന്നതിലര്‍ഥമുണ്ടെന്നപ്പോള്‍ തോന്നി
ആ പൊക്കിളില്‍നിന്നെന്‍റെ
പൊക്കിളിലേക്കുള്ളൊരു കയറുണ്ടല്ലോ
ആത്മഹത്യ ചെയ്താലോ?
പാപമാണെന്ന് മഹര്‍ഷി
പ്രശ്‌നങ്ങളില്‍ തളരരുതെന്നൊരു തത്വജ്ഞാനി
ഇനിയുമൊരുപാടനുഭവിക്കാനുണ്ടെന്ന് മറ്റൊരു ജ്ഞാനി
വിധിയെന്ന് കരുതി സമാധാനിക്കുകയെന്ന് സന്യാസി

നിങ്ങളൊക്കെത്തന്നെയല്ലേ
ഞാനിങ്ങനെയായതിനുത്തരവദികള്‍??
കപടസദാചാരവാദികള്‍...
പകല്‍മാന്യര്‍...
എന്‍റെ ചോര തിളച്ചു
ഒറ്റക്കുതിപ്പിനു ഞാന്‍ പുറത്തേക്ക്‌ ചാടി
അപ്പോഴമ്മ വാവിട്ടു കരയുകയായിരുന്നു
എന്‍റെ കണ്ണുനീര്‍ അമ്മ കണ്ടില്ല
ചുറ്റുമുള്ള ലോകം കണ്ട്‌ ഞാനമ്പരന്നു
തണല്‍തരാനൊരു മരവുമില്ലെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ടു
നാളെ
ഉടുവസ്‌ത്രത്തിലെന്‍റെ മാനവും ഇറ്റിവിഴുമെന്നോര്‍ത്ത്‌ പകച്ചു
അപ്പോഴേക്കും
അഞ്ഞൂറു രൂപയ്ക്കമ്മ എന്നെ വിറ്റു കഴിഞ്ഞിരുന്നു...

My dream guy

2006-05-17T09:27:00.000+04:00

MY DREAM GUY

I was in search of my dream guy
But none passed my test
They were all alike in their ways
This is what I told them….

I told them
I’m seeing u as my godfather
But they didn’t want
To be a shade for me
They wanted something else!
THEN
I told them
I’ll see u as an uncle
But they didn’t want
To be an adviser
They wanted something else!
THEN
I told them
I‘ll see u as a brother
But they didn’t want
To be a savior
They wanted something else!
THEN
I told them
I’LL see u as a friend
But they didn’t want
To be just a friend
They wanted something else!

At last
I told myself
I’m not going to meet my dream guy
But then, he was there
To be everything for me
He wanted nothing from me!!

To u...my dear friend...

2006-05-17T09:17:00.000+04:00

[I'll never be a trouble in u'r life...but my feelings seems to outflow...afterall ,i know u'll never read this]

U r the exquisite creation of gracious god…your mystic beauty…mellifluous voice…charming face…sparkling eyes… cascading hair... has made me absolutely crazy about you…u have been a special and indispensable part of my life from the fortunate moment I saw u...Leonardo da Vinci could rightly have dexterously portrayed u’r delightful and magnificent beauty in his masterpiece rather than Mona Lisa...
When we first met, the spirits were high and the heart was willing everything and the world seemed nice. When I was near u…watching u… time seemed to fly and the moment I was apart ,my mind began to anticipate the next moment I can be near u….dream about sharing my inner feelings with u …u r too great and too big for me or my feelings…
Each moment seemed like forever when I was near u and my love for u is growing stronger…
Ur loving nature made a spring of all my moods…the way u caught my eye and smiled for no apparent reason…the way just being with u is my greatest happiness...
Distance may make us apart
But never in my heart
We may never see each other
But our hearts will always beat together
Everyday I restlessly strive to catch a glorious glimpse of u for a sensitive and compassionate eye coupled meeting with a strong intellectual curiosity and exceptional elegance
You are so near………yet so far…………..

[My heartbeats about him…hope that u will pray for me to meet him sooner or later …share my feelings…..and.....be together in the world of fantasies...................]

ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റോ?

2006-05-16T00:03:00.000+04:00

ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റോ?

ശാപമായി പിറക്കേണ്ടി വന്നതും
ഭൂമിലെത്തിയെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ കരഞ്ഞതും
ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റോ?

അമ്മിഞ്ഞപ്പാല്‍ തരാനമ്മയില്ലാതിരുന്നതും
വയറ്റില്‍നിന്ന്‌ വിശപ്പിന്റെ വിളിയുയര്‍ന്നതും
ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റോ?

കാറ്റിനൊരു മാങ്ങ താഴോട്ട്‌ വീണതും
വളര്‍ന്ന്‌ വലുതായതും
ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റോ?

മനസ്സിലാഗ്രഹങ്ങള്‍ മൊട്ടിടാന്‍ തുടങ്ങിയതും
അവനെതിരെ വന്നപ്പോള്‍ ഉള്ളിലെന്തോ മിന്നിമറിഞ്ഞതും
ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റോ?

വിലപ്പെട്ടതൊക്കെ സമര്‍പ്പിക്കേണ്ടി വന്നതും
പ്രസവിക്കുമ്പോള്‍ വേദനിക്കേണ്ടി വന്നതും
ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റോ?

കുഞ്ഞിനാഹാരം കൊടുക്കാനില്ലാതിരുന്നതും
വലുതായപ്പോള്‍ അവനകലരുതെന്നാഗ്രഹിച്ചതും
ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റോ?

മുടിയിഴകളില്‍ നര ബാധിച്ചതും തൊലി ചുളിങ്ങിയതും
യൌവ്വനം വാര്‍ദ്ധക്യത്തിനുമുമ്പില്‍ തോറ്റതും
ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റോ?

അനങ്ങാനാവാതെ ശരീരം തളര്‍ന്നതും
ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റോ?

അവസാനം

വന്നത്‌ പോലെ തിരികെ പോകേണ്ടി വന്നതും
ഞാന്‍ ചെയ്ത തെറ്റോ?

ഇത്‌ പ്രേമമോ???

2006-05-04T00:17:00.000+04:00

ഇത്‌ പ്രേമമോ???

എത്രയോ ശവശരീരങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌...എന്നിട്ടും ആ ശവശരീരം അവളെ അസ്വസ്ഥമാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു..ആ ശരീരത്തില്‍ ഹൃദയമില്ലായിരുന്നു.. കണ്ണുകളും ചൂഴ്ന്നെടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു...അവയ്ക്കെന്താണ്‌ സംഭവിച്ചത്‌??...
മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലെ പ്രാക്റ്റിക്കല്‍ റൂമില്‍ ആ ശവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കമന്‍റുകള്‍ അവളോര്‍ത്തു.
"അവയവങ്ങള്‍ ദാനം ചെയ്തതായിരിക്കും"
"ഹൃദയം കാമുകി കൊണ്ടുപോയിക്കാണും"
"അതൊക്കെ ആലോചിച്ച്‌ നമ്മളെന്തിനാ തല പുകയ്ക്കുന്നത്‌? നമുക്ക്‌ ബാക്കി കൂടി കീറി മുറിക്കാം"
അത്‌ പറഞ്ഞത്‌ തന്‍റെ കാമുകനായിരുന്നു
എന്തൊരു നിസ്സ്‌ഃഗത..ഈ ശരീരത്തെക്കുറീച്ചവന്‍ പറഞ്ഞത്‌ അവള്‍ക്കുള്‍ക്കൊള്ളാനായില്ല.ഒരു കാര്യത്തിലും അവര്‍ക്കേറ്റുമുട്ടേണ്ടിവന്നിട്ടില്ല... പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ ജീവനില്ലാത്ത ഒരു ശരീരത്തെച്ചൊല്ലി...

നിശയുടെ അന്തഃകാരത്തില്‍ വവ്വാലുകള്‍ അവരുടെ ജോലികള്‍ തുടര്‍ന്നു.എല്ലാവരും സ്വാര്‍ത്തരാണ്‌..കിളികളും മറ്റു ജന്തുക്കള്‍പോലും..സ്വന്തം കൂടുകളിലേക്ക്‌ അവ ആരെയും അടുപ്പിക്കാറില്ലല്ലോ...അവളാലോചിച്ചു
കോളേജ്‌ മാഗസീനിലേക്ക്‌ രചനകള്‍ കൊടുക്കേണ്ട തിയ്യതി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.സാഹിത്യത്തോടുള്ള അഭിരുചി അറിയാവുന്നത്‌ കൊണ്‍ടാണ്‌ തന്‍റേ രചന ഇപ്പേ്പ്പാഴും ആവശ്യപ്പെടുന്നത്‌. നാളെ എന്തായാലും എന്തെങ്കിലും എഴുതിക്കൊടുക്കണം പക്ഷെ ആ ശവം മനസ്സിനെ വേട്ടയാടുകയാണ്‌...
മണി രണ്‍ടായി... പുലരാന്‍ എനി മണിക്കൂറുകള്‍ മാത്രം...ഒന്നും മനസ്സില്‍ വരുന്നില്ലല്ലോ ...അവസാനം അവളെഴുതി...

'സുധിയും രാധികയും പ്രേമച്ചങ്ങലയില്‍ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവരാണ്‌ രാധിക അതീവസുന്ദരിയാണ്‌ പക്ഷെ അവളുടെ മിഴികളില്‍ വെളിച്ചമില്ലായിരുന്നു.സുധിയുടെ കണ്ണിലൂടെയാണവള്‍ ലോകം കണ്‍ടത്‌..സുധി ഡിഗ്രിക്ക്‌ പടിക്കുകയാണ്‌ പ്രേമം തലക്കടിച്ച്‌ നടന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ സുധി ഡിഗ്രി തോറ്റു.അതോടെ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങാന്‍ അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു.കിട്ടാവുന്നത്ര പണവുമായി അവന്‍ രാധികയേയുംകൂട്ടി കോഴിക്കോട്ടേക്ക്‌ വണ്‍ടി കയറി...
ജീവിതയാഥര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്നില്‍ സുധി തളര്‍ന്നു പോയി.ജീവിതത്തിന്റെ നല്ലവശം കാണാന്‍ സുധിയോട്‌ രാധിക പറഞ്ഞു.അവനപ്പോഴും കിട്ടാത്തതിന്‍റേ കണക്കെടുക്കുകയായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം രാധിക തളര്‍ന്നു വീണു.ആശുപത്രിയില്‍നിന്ന്‌ ഡോക്ടര്‍ സുധിയോട്‌ പറഞ്ഞു,"ഉടനടെ ഹൃദയം മാറ്റി വെയ്ക്കണം,അല്ലെങ്കില്‍ ആയുസ്സ്‌ അധികമുണ്‍ടാകുമെന്ന്‌ തോന്നുന്നില്ല"
ഹൃദയം അന്വേഷിക്കാന്‍ പോകേണ്‍ട കാര്യം തനിക്കില്ല ..കാരണം കൊടുക്കാന്‍ കാശില്ല.എന്തു ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അവന്‍ പകച്ചു...പിന്നെ അവനാലോചിച്ചു,'തനിക്ക്‌ ജീവിതം വെറുപ്പാണ്‌.. തന്‍റെ ഹൃദയം അവളുടെ മുന്നില്‍ അടിയറ വെച്ചിട്ട്‌ കാലം കുറേയായി.ഇനിയത്‌ അവളുടെ ശരീരത്തില്‍കിടന്നടിക്കട്ടെ.'
ആ തീരുമാനത്തില്‍നിന്ന്‌ സുധിയെ പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ ഡോക്ടര്‍ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ അവന്‍റെ തീരുമാനം ഉറച്ചതായിരുന്നു.മാത്രമല്ല തന്‍റെ രണ്ട്‌ കണ്ണുകളും അവള്‍ക്ക്‌ നല്‍കണമെന്നും അവന്‍ ഡോക്ടറോട്‌ പറഞ്ഞു.
പുതിയ ഹൃദയവും കാഴ്ച്ചയുള്ള കണ്ണുകളുമായി രാധിക ജീവിതത്തിന്‍റെ പുതിയൊരദ്ധ്യായത്തിലേക്ക്‌ കടന്നു.സുധിയെ അവള്‍ അന്വേഷിച്ചില്ല. നിറമാര്‍ന്ന ഭൂമിയെ കണ്‍കുളിര്‍ക്കെ കാണുകയായിരുന്നവള്‍..മാസങ്ങള്‍കഴിഞ്ഞും ആരും ഏറ്റു വാങ്ങാന്‍ വരാത്തതുകൊണ്ട്‌ സുധിയുടെ ജഡം ആശുപതിക്കാര്‍ മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലെ കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ വിട്ടു കൊടുത്തു.ആ ശരീരം അവര്‍ക്ക്‌ പടനോപകരണമായി.'

പിറ്റേന്നു കഥ അവള്‍ കാമുകനു കാണിച്ചു കൊടുത്തു.അവന്‍ ചോദിച്ചു,
"ആ ശവം നിന്റെ മനസ്സില്‍ നിന്ന്‌ പോയിട്ടില്ല,അല്ലേ??നീയെത്ര ശരീരങ്ങള്‍ കണ്ടതാ.അതിനെന്താ ഇത്ര പ്രത്യേകത?"
അവള്‍ക്കറിയില്ലായിരുന്നു.ആ ശവം അവള്‍ക്ക്‌ മറക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു.

കോളേജിന്റെ നാളുകള്‍ അവസാനിക്കാറായി.ഇനി ഒരു ദിവസം കൂടിയേ ബാക്കിയുള്ളൂ..ക്ലാസ്സില്‍ വെച്ച്‌ തന്റെ കാമുകന്‍ പറഞ്ഞതിനെന്തു മറുപടി കൊടുക്കണം എന്നവള്‍ക്ക്‌ നിശ്ച്ചയമില്ലായിരുന്നു.ഭാവിയിലെ കാര്യങ്ങള്‍ അവള്‍ക്കൊരു ചോദ്യം പോലെ മുന്നില്‍മില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നാളെ അവനൊരു മറുപടി കൊടുക്കണം...
അവസാനം അവള്‍ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി.
പിറ്റേന്നു ഒരു കത്ത്‌ കൊടുക്കാനായി അവള്‍ അവനെ കാത്തു നിന്നു..അതിലെഴുതിയതിങ്ങനെയായിരുന്നു
പ്രിയ്യപ്പെട്ട സുധി,
നമ്മള്‍ രണ്ടുപേരും നാലര കൊല്ലം പ്രേമിച്ചവരാണ്‌.ഒരുമിക്കണം എന്നാഗ്രഹിച്ചവരാണ്‌.ഒളിച്ചോടുക എന്നൊരൊറ്റ പോംവഴി മാത്രമേ നമുക്ക്‌ മുന്നിലുള്ളൂ നിനക്കെന്നോടുള്ള സ്നേഹം എന്നെ പേടിപ്പെടുത്തുന്നു.എന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി നീ നിന്നെത്തന്നെ ഇല്ലാതാക്കുമോയെന്ന്‌ ഞാന്‍ ഭയക്കുന്നു;ഞാന്‍ പണ്ടെഴുതിയ കഥയിലെ നായകനെപ്പോലെ.അവന്‌ നിന്റെ പേരാണല്ലോ ഞാനിട്ടിരുന്നത്‌.
അതുകൊണ്ട്‌ നമുക്ക്‌ ഈ ബന്ധം ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കാം.പരസ്പരം ഓര്‍ക്കാന്‍ ഒരുപാട്‌ നിമിഷങ്ങളുണ്ടല്ലോ. നമ്മുടെ സ്നേഹം നമുക്ക്‌ മനസ്സില്‍ തന്നെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കാം.
എന്നു സ്വന്തം
രാധിക

Always be true to u'r heart

2006-04-16T14:58:00.000+04:00

NEVER; NEVER…….

Never say u don’t love a person
When you cant let her go
Never say I love u
If u don’t really care
Never talk about feelings
If they aren’t really true
Never hold my hand
If u’re go’nna break my heart
Never say u’re going to
If u don’t plan to start
Never give up u’re plans
If u still feel u can make it
Never look into my eyes
If all u do is lie
Never say hello
If u really mean goodbye
Never say goodbye
If u really mean forever
Never say forever
Because forever makes me cry…

To a true friend

2006-04-16T14:56:00.000+04:00

WHENEVER U’VE BEEN……

Whenever you’ve been ready
With a word a hope and cheer
More than glad to listen
To stand by and just be near
Patient, kind and thoughtful
Understanding till the end
Whenever u’ve been loving
U’ve truly been a friend

Whenever you’ve been thoughtful
Concerned and gently caring
Trusting and accepting
Really eager in your sharing
Especially warm and generous
With help and time u spend
Whenever u’ve been giving
U’ve truly been a friend

ഇങ്ങനെയാണു ഞാന്‍ പോയത്‌...

2006-04-16T08:42:00.000+04:00

ഇങ്ങനെയാണു ഞാന്‍ പോയത്‌...

നിനക്കറിയാമോ....
ഞാന്‍ വൈകിയതിന്റെ കാരണം പറയാം
നീ കരുതുന്ന പോലെയല്ല

ഞാനിന്നു ചുറ്റിയടിച്ചിട്ടില്ല
ഇന്നു ഞാനല്‍പ്പം ദൂരെ പോയി
അവിടെ പത്രം കണ്ടു
അതില്‍ മുഴുവന്‍ നമ്മളിലൂടെ ബാധിക്കുന്ന
രോഗത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു
വായിച്ചപ്പോള്‍ ആദ്യം പേടി തോന്നി
പിന്നെ പത്രപ്രവര്‍ത്തകസുഹ്രുത്തിനോട്‌
ഞാനതിനെക്കുറിച്ച്‌ ചോദിച്ചു
എല്ലാം കേട്ട്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍
ചിരിക്കണോ കരയണോ??
[ഞാന്‍ കണ്‍ഫൈയൂഷനിലായി]
ബുഷങ്കിളിന്റെ വിക്രിയകള്‍
അതില്‍ വീഴുന്ന പാവങ്ങള്‍

നിനക്കറിയാമോ....
ഇപ്പോള്‍ അങ്കിളിന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ
കുത്തിവെപ്പ്‌ ബിസ്സിനസ്സ്‌ തഴച്ചു വളരുകയാണ്‍
ലാഭത്തിലാവുമെന്നു കരുതിയ ബിസ്സിനസ്സ്‌
നഷ്ടത്തിലായി
[നീയാരോടും പറയരുത്‌
അങ്കിളിനതു നാണക്കേടല്ലേ]
കിട്ടുമെന്ന് കരുതിയ എണ്ണയൊന്നും കിട്ടില്ല
മുടക്കിയ കാശ്‌ കിട്ടണ്ടേ?
അങ്കിള്‍ പാവമല്ലേ;ജീവിക്കണ്ടേ?
അതിനാണത്രെ
നമ്മളെക്കുറിച്ചപവാദം പറഞ്ഞത്‌...

നിനക്കറിയാമോ....
എന്റെ ഏറ്റംവലിയ വിഷമം
നമ്മുടെ വര്‍ഗ്ഗത്തെ അങ്കിള്‍ കൊല്ലുകയാണ്‍
സ്വന്തം വര്‍ഗ്ഗത്തെ കൊല്ലാന്‍ മടിയില്ലാത്ത
അങ്കിളിനെ എങ്ങനെയാണ്‍???
വര്‍ഗ്ഗസ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച്‌
മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുക
എന്തായാലും നമ്മളോട്‌ വിഷമിക്കേണ്ട
എന്നങ്കിള്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌
എല്ലാ സൌകര്യവും തരാം
മിണ്ടാതിരുന്നാല്‍ കുഴപ്പമില്ല

പക്ഷെ....
അങ്കിളിന്റെ വര്‍ഗ്ഗത്തെപ്പോലെയാകാന്‍
എനിക്കു പറ്റുന്നില്ല
ഞാന്‍ പോവുകയാണു
നിനക്കിഷ്ടമാണെങ്കില്‍ നീയും വാ..
എല്ലാവരുടെയും കൂടെ നമുക്കും ......

ഉപഭോഗസംസ്കാരവും അവളും...

2006-04-14T15:23:00.000+04:00

ഉപഭോഗസംസ്കാരവും അവളും

ഉപഭോഗസംസ്കാരത്തിന്റെ ഒളിയമ്പുകള്‍ തന്റെ ജീവിതത്തില്‍ തുളച്ചുകയറരുതെന്ന് അവള്‍ക്ക്‌ നിര്‍ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. ടിവിയില്‍ കാണുന്ന ഒരു പരസ്യവും ആ തീരുമാനത്തെ പിടിച്ചു കുലുക്കിയില്ല. "ഉപയോഗിച്ച്‌ വലിച്ചെറിയുക" എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ അവള്‍ വെറുത്തു. ഗള്‍ഫിന്റെ പളപളപ്പിലും അവള്‍ സ്നേഹിച്ചത്‌ തന്റെ നാടിനെയാണു. ഉപഭോഗസംസ്കാരത്തെ വീട്ടില്‍ വിരുന്നൂട്ടാത്തതില്‍ അവള്‍ക്കഭിമാനമായിരുന്നു.അവസാനം അവളും..................കഥയിങ്ങനെ..........
ഫ്ലാറ്റിനു താഴെയുള്ള പച്ചക്കറിക്കടയില്‍ നിന്ന് തേങ്ങ വാങ്ങുമ്പോള്‍ കടയിലെ പയ്യന്‍ ചോദിക്കും "ചിരകാതെ വേണമെന്നോ?" അവനല്‍ഭുതമായിരുന്നു. ചിരകാതെ തേങ്ങ വാങ്ങിക്കുന്ന ഒരേയൊരാള്‍ അവളായിരുന്നത്രെ.ആ ചോദ്യം സ്ഥിരമായി കേള്‍ക്കുന്നതിലുള്ള നീരസംകൊണ്ട്‌ അവള്‍ ആ കടയില്‍ നിന്നും തേങ്ങ വാങ്ങാതെയായി. പക്ഷെ ഏതു കടയില്‍ ചെന്നാലും ഇതു തന്നെ സ്ഥിതി എന്നായപ്പോള്‍..അവള്‍ക്കൊരു സംശയം..എന്താ താന്‍ മാത്രം ഇങ്ങനെ...
ഒരു പരീക്ഷണാര്‍ത്ഥം അന്ന് അവള്‍ തേങ്ങ ചിരകി വാങ്ങിച്ചു..ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളത്‌..
ആ ആഴ്ച പിന്നിട്ടപ്പോള്‍ അവളാലോചിച്ചു... നാളികേരം ചിരകുന്ന സമയം ,അദ്ധ്വാനം..ഒക്കെ ലാഭം..ഒരമ്പതു ഫില്‍സധികമല്ലേ വരുന്നുള്ളു.....അതില്‍പിന്നെ അവള്‍ സ്ഥിരമായി നാളികേരം ചിരകിയാണു വാങ്ങിയത്‌...
ഒരു ദിവസം അവള്‍ കണ്ടു... തന്റെ ചിരവയുടെ നാക്ക്‌ തുരുമ്പ്‌ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു... തന്റെ ആദര്‍ശത്തില്‍ നിന്നും താന്‍ വ്യതിചലിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നപ്പോഴാണവള്‍ക്ക്‌ ബോധ്യപ്പെട്ടത്‌. നാളികേരം ചിരകി വാങ്ങുന്നതിലുള്ള സുഖം അവളെ മയക്കിക്കളഞ്ഞിരുന്നു. തന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഒരു സാധനം വലിച്ചെറിയേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു..അതിനു കാരണം താന്‍ തന്നെയായിരുന്നു...
കേരളീയ തനിമ നിലനിര്‍ത്തണം എന്നത്രയധികം ആഗ്രഹിച്ചതു കൊണ്ടായിരിക്കാം കേരത്തില്‍ നിന്നു തന്നെ തുടങ്ങാം എന്നുപഭോഗവും തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക എന്നവള്‍ക്കു തോന്നി. അവള്‍ക്കു സ്വന്തത്തോടാണു ദേഷ്യം തോന്നിയത്‌..
എന്നിട്ടും തേങ്ങ ചിരകി വാങ്ങിക്കല്‍ നിര്‍ത്താന്‍ അവളുടെ മനസ്സ്‌ സമ്മതിച്ചില്ല..
അന്നു മുതല്‍ തന്റെ സുഖമാണു തന്റെ ആദര്‍ശമെന്നവള്‍ തീരുമാനിച്ചു..........അങ്ങനെയാണ്‍ ആ സംഭവം അവസാനിക്കുനതും...
അവള്‍ ഉപഭോഗത്തിന്റെ പിടിയിലകപ്പെടുന്നതും....

[കേരളത്തെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന എന്നാല്‍ കേരളത്തില്‍ ജീവിക്കനിഷ്ടമില്ലാത്ത എന്റെ ആദ്യത്തെ കഥയും കേരത്തെക്കുറിച്ചായത്‌ യാദര്‍ശ്ഛികമാകാം]

To all those who think being WHITE, is something great

2006-04-11T08:17:00.000+04:00

Dear white fellow,
Couple of things u should know
when I born ,I black
when I grow up ,I black
when I'm in sun, I black
whenI'm cold,I black
when I'm sick, I black
when I'm pale, I black
when I die,I still BLACK

Dear fellow
when u born,u pink
when u grow up, u white
when u r in sun, u red
when u r cold, u blue
when u r sick, u green
when u r pale, u yellow
when u die, u grey

AND U STILL HAVE GUTS
TO CALL ME COLOURED??!!

A strange figure

2006-04-03T09:43:00.000+04:00

A STRANGE FIGURE

He walked across the road
Passed me swiftly
I looked back
A cocked hat he wore
Black as midnight was it
A black coat and a black pant
He again walked beside me
I shivered as I saw him
He was faceless
Was he a ghost?
I don’t know
But it haunts me
Did he ever pass by u?
A strange figure??...

my feelings

2006-04-03T09:35:00.000+04:00

MY FEELINGS…..

I want to kill the feelings of my heart
Oh! What a burden it is….
Heartless if I am...
How free I‘d be…
Without wishes; without thoughts
I won’t long for love
I won’t yearn for joy
And free I’ll be
But truth remains I’m a human
I can’t kill my feelings for long
I want to love and be loved
Leave me alone
To feed those feelings
Those of my poor heart

sorrows ,a part of life

2006-04-03T09:15:00.000+04:00

SORROWS, A PART OF LIFE

It was a dark night...she thought of her condition,’ what was the reason why I’m leaving here, becoming an idiot in front of every one………’ She couldn’t sleep that night. It was this day, last year, that her husband and her only child died in an accident. She thought that this world was a greatest disaster for her. What was the use of having a beautiful mansion, Rolls n Royce car and all other luxuries when there was no happiness?
She didn’t know when the sun had risen. She got up and without breakfast, she went to the office. She thought of the new neighbor who came the day before. They had a child about six or seven. She closed the book of her thoughts and opened her computer. She was busy throughout the day. At about four, she finished her work.
On the way back, Anita saw her neighbor’s son coming towards her.
“Hello aunty” he said
“Hai, what’s your name, my child?”
“My name is John”
That name struck her mind .It was her son’s name. Keeping her emotions in mind, she asked,
“How are you?”
“I’m fine, and I liked u very much”
“Really!!”
“Yes aunty, and………”
The conversation ended when John’s mother called him. “I’ll meet you tomorrow”, he shouted as he went back to his house.
And this day made a turning point in her life. As years passed, the friendship between Anita and John grew stronger. They met everyday and talked for long hours. It became such a condition that they couldn’t live without seeing each other. He talked about the happenings in school and she sat happily hearing his talk. After her husband’s death, it was the first time she was feeling happy. She would buy chocolates for him everyday while she returned from her office.
Then, one day Anita received a message from john’s servant that he has gone back to Mumbai since his grandparents are not well. He also said that he’ll be coming back as soon as his grandparents get well again. Anita thought that it was the end of her happiness. After all she went to her office. A letter lay on her table. It was a letter of transfer. She had to go to Jamshedpur within three days. There was no time for her.
All at once, she packed everything she needed and said good bye to her house the next morning. She was sad that she couldn’t say a word to john she went to the station. All the while in the journey she thought of her home.
In Jamshedpur she felt her life useless again. She even tried to suicide but some force pulled her back. Something told her that she was needed to the world. After about seven years, she returned to Delhi as the transfer was taken back. She became the happiest woman when she thought she’ll be returning to her home. All these years she had thought that there was no use of going to her house as no one was there. But there was a link between her and her house, a friendship or rather relationship that none could destroy.
As she reached her house, she threw all her luggage, dusted off then went to sleep. She was so tired. When she got up, it was eight in the evening. She opened the window and looked at john’s house. She thought of how big he would be now.
The next morning before the sun had fully risen up, when the birds had started its chirping, someone rang the bell. Anita changed her nightgown and went to find out who it was. It was a parcel for her. She opened it was a bouquet of roses sent to her from’ someone who loves u truly’. She imagined who it could be. There was no one at the door or somewhere around. She closed the door and got ready to go to the office.
While returning from her office, she bought some chocolates as to give it to john. When she was coming back, she saw some people crowding in front of john’s house. Fear went across her mind. She increased her steps towards John’s house. She saw something covered with white cloth carried out of the house.
She asked people what the matter was. John had died in an accident. She looked at the chocolates and then went to the coffin and opened the white cloth. A tear tickled down her cheek. She couldn’t withstand it. She turned and walked back to her house, with a heavy heart.